‘Beni sev. Sevilemez ve sevilmeyen olma korkumla ne yapacağımı bilmiyorum.’ ‘Beni gör, bak buradayım.’ ‘Beni duy, anlaşılmak istiyorum.’

Çocuğun duygusunu hiçe saymayın, her davranışın altında bir sebep/ihtiyaç yatar, dendiği zaman pek çok ebeveyn bocalar ve hatta isyan eder: Söylemesi kolay tabi. Gereksiz yere ağlıyor, yok işte, hiçbir sebebi yok bu ağlamanın, bağırmanın!

Çocukluk deyince aklımıza hemen tasasızlık gelir. Ama Bruyere’den yaptığımız alıntının da ifade ettiği gibi bu tasasızlık aslında içgüdüsel bir zekadır: Yoğun bir şekilde şimdiki zamanda yaşama zekasıdır. Aynı şekilde, çocuklar farkındalık kapasitelerinden kendiliğinden ve doğal bir şekilde yararlanırlar.